Zülfü Livaneli Sözleri

Farklı düşünmek, çoğu zaman düşman kabul edilmenin nedeni olurdu..

zulfu-livaneli

Fazla bilmek mutsuzluk getiriyor…
“NE MUTLU cehaletin koruyucu rahmi içinde bir cenin gibi büzülüp yatanlara” diyorum.

Düşünce, kültürden türer. Kültürün beslediği düşünce ise üretime dönüşür. Gelişmiş ülkelerin sadece tüketimini, teknolojik seviyesini ve refahını görmek, meyvelere gözünü dikerek ağacı görmemek demektir. Ağaç, kültürdür.

Halk ancak örgütlü olduğu zaman etkili olabilir. Yoksa tek tek insanlar, zorbalık karşısında sinerler.

Çağın hakkını vermek, çağa uyum sağlamakla değil, ona direnmekle mümkün olabilir.

Ne yazık ki bizde, özellikle son zamanlarda şiir, sanki duygusal güzel sözler söylemek olarak anlaşılıyor. İnternette dolaşan bazı saçmalıkların altında büyük Şairlerin adını yazarak, anılarını kirletiyorlar.

İnsan soyunun duygularını anlatan, psikolojik derinliklerine inebilen tek bir birikim vardır: O da edebiyat…

Umut evresi epey uzun sürüyor. Daha sonra umut ışığı yavaş yavaş sönmeye başlıyor ve umutlanmaktan korkar hale geliyorsun.

Bir yerde kötülük varsa, oradaki herkes biraz suçludur.

Okullarda tek boyutlu insan yetiştirme programı, hayatı anlamayan, değişik disiplinleri kavramadan, vida gibi hep aynı noktada dönüp duran bireyler yaratıyor.

Kapıyı açıp içeri girer girmez öyle bi konuşmaya başladı ki, bir daha hiç susmayacak mı acaba diye düşündüm.

Bilim, edebiyata yetişemezdi, hiçbir zaman yetişememişti ki zaten.

doğum günü sözleri

Ondan bu kadar nefret etmeme ve ölmesini dilememe rağmen niye inatla her gün görmeyi, konuşmayı sürdürdürdüğümü çok düşündüm. Belki de anadil sebep oluyordu bütün bunlara. Anadil öyle bir şeydi ki, aynı şeyi başka dilde söylediğinde bütün anlamı, rengi, kokusu yitip gidiveriyordu. Düşmanımla paylaştığım en önemli şey bu. (…) Bir varlık yokluk meselesi.

Okuyan insan, dünyanın aklına yaslar sırtını.

Sahiden her şey saçma mı, hayatın hiçbir anlamı yok mu? Bence öyle! Yok, hiçbir şey yok. İnsanın biyolojik fonksiyonlarına aşırı bir anlam yükleme çabası içindeyiz. Çünkü hiçlik zor geliyor.

İnsan soyunun en korkunç eylemi öldürmek en kötü huyu ise alışmaktır. Savaş denilen toplu cinayete alışıldığı ve bu davranış insan özelliklerinden biri sayıldığı için, savaş haberlerini duyduğumuzda dehşete kapılmıyoruz. Sanki savaşsız bir dünya mümkün değilmiş gibi geliyor. Oysa savaşa neden olmak bir sapmadır, sapkınlıktır. İnsan topluluklarının kitle imha silahları üreterek birkaç yıl içinde elli milyon genci yok etmesi, normal bir aklın kabul edemeyeceği bir çılgınlıktır.

+ Aramızdaki temel fark ne biliyor musun? Sen insanlara baktığın zaman üniformalar, bayraklar ve din görüyorsun!
– Peki sen ne görüyorsun bakalım?
+ İnsan sadece insan. Seven, acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan bir insan.

Bu Dünya’da sana kötülük yapmak isteyen insanlar çıkacak karşına, ama unutma ki iyilik yapmak isteyenler de çıkacak. Kimi insanın yüreği karanlık, kimininki aydınlık. Geceyle gündüz gibi! Dünya’nın kötülerle dolu olduğunu düşünüp küsme , herkesin iyi olduğunu düşünüp hayal kırıklığına uğrama! Kendini koru kızım, insanlardan kendini koru.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir